Pseudomorphacris hollisi and Pseudomorphacris notata from Thailand ตั๊กแตนหน้าเอียงขาเขียวฟ้า และตั๊กแตนหน้าเอียงขาน้ำตาลอมชมพู ตั๊กแตนปริศนาที่เหมือนกันมาก

Pseudomorphacris hollisi Kevan, 1968
Green-Blue-legged Slant-faced Grasshopper, General color is light green, yellowish-green below, antennae pinkish-brown, eyes brown, hind tibiae bluish-green, spines white with black tipped, hind wings virtually hyaline (Keven, 1986). While Pseudomorphacris notata (Brunner von Wattenwyl, 1893),  Brownish-pink-legged Slant-faced Grasshopper dark green, antennae are darker, hind tibiae pink. Hind wings distinctly purplish. Both specie bear similar bicolored spot at wing base, black with orange-yellow at behind.  

ตั๊กแตนหน้าเอียงขาเขียวฟ้า ปกติมีสีเขียวจาง ด้านล่างมีสีเหลืองอมเขียว หนวดสีชมพูอมน้ำตาล ตาสีน้ำตาล ขาคู่หน้าและขาคู่กลางสีน้ำตาลอ่อนปนเขียว หรือเขียว โคนปีกมีจุดสีดำและมีจุดส้มซ้อนอยู่ด้านหลัง ทิเบียของขาคู่หลังมีสีฟ้าอมเขียว มีหนามขาเรียงกันสีขาวส่วนปลายมีสีดำ ปีกคู่หลังบางใสไม่มีสี  ส่วนตั๊กแตนหน้าเอียงขาน้ำตาลอมชมพู ซึ่งคล้ายกันมากและเคยจำแนกรวมเป็นชนิดเดียวกัน วันนี้รู้จักมันดีขึ้นแล้ว ปีกคู่หน้ามีจุดดำอยู่ที่ฐานปีกข้างละจุด และมีจุดสีเหลืองส้มซ้อนอยู่ที่ขอบด้านหลัง เหมือนกัน ส่วนบนของหัวค่อนข้างยื่นไปข้างหน้า หนวดยาวกว่าส่วนหัวและอกรวมกัน ตัวเต็มวัยมีปีกคู่หน้ายาวกว่าปลายท้องทั้งสองเพศ ขาสีน้ำตาลอ่อนปนเขียว ทิเบียขาคู่หลังสีน้ำตาลอ่อนปนชมพู ปีกคู่หลังใสสีม่วงอ่อน

Goat-faced Notodontid Moth, Euhampsonia serratifera, Moth photo for June 2013 ผีเสื้อหนอนมังกรหน้าแพะ หรือผีเสื้อหนอนมังกรปีกเว้า ผีเสื้อกลางคืนของเดือนมิถุนายน ๒๕๕๖

Euhampsonia serratifera Sugi, 1994

Goat-faced Notodontid Moth is a large sized moth of the Family Notodontidae. Adult wingspans is about 90-105 mm, male is slight smaller and darker grayish-brown on body and wings; head, the front of pronotum and legs decorated with white fine hairs like a goat face. Fore-wing termen slight concave just below the tip and then deeply concave, following by two concave before tornus, Distributionin S. China, Laos, Vietnam, Myanmar and N. Thailand (Chiang Mai, Nan-Doi Phukha and Chiang Rai-Wiang Pa Pao).

ผีเสื้อหนอนมังกรหน้าแพะ หรือผีเสื้อหนอนมังกรปีกเว้า เป็นผีเสื้อกลางคืนขนาดค่อนข้างใหญ่ในวงศ์ผีเสื้อหนอนมังกร (Notodontidae) ตัวเต็มวัยมีปีกกว้าง 90-105 มิลลิเมตร เพศผู้มีขนาดเล็กกว่าเพศเมียเล็กน้อย แต่มีสีเข้มกว่า ลำตัวและปีกมีสีน้ำตาลปนเทา ที่ส่วนหัว ด้านหน้าของอกปล้องแรกและขามีขนอ่อนสีขาว เวลาเกาะหุบปีกแล้วเหมือนหน้าแพะ ปีกคู่หน้าใต้ปลายปีกมีส่วนเว้าเข้าเล็กน้อย 1-2 แห่ง ตามมาด้วยเว้ากลมลึก และเว้ากลมเล็กกว่าอีกสองแห่งเกือบถึงมุมปีก เขตแพร่กระจาย พบทางตอนใต้ของจีน ลาว เวียดนาม พม่า และทางเหนือของไทย พบที่เชียงใหม่ น่าน-ดอยภูคา  และเชียงราย-เวียงป่าเป้า

Lopaphus bougainvillea (Thanasinchayakul, 2006), a new specimen found from Mae Tha, Lamphun ตั๊กแตนกิ่งไม้เฟื่องฟ้า หรือตั๊กแตนกิ่งไม้แขนแดง ตัวใหม่พบจากแม่ทา ลำพูน

Lopaphus bougainvillea (Thanasinchayakul, 2006), Syn. Paramyronides bougainvillea Thanasinchayakul, 2006. Holotype female at Kasetsart University, Kamphaeng Saen, Nakhon Pathom. Locality: Ratchaburi and Chiang Mai.
A new dicovery female from Mae Tha, Lamphun on 16.v.13. I suggested common names Bougainvillea Stick Insect or Red-armed Stick Insect because of its foodplant and outstanding orange-red coloring at the inner arms (femura) of mid and hind legs. The antennae are slightly longer than the front legs, body with scattered white raised spots. The foodplant Bougainvillea has been recorded. I found it feeds on guava leaves and kept in culture at Siam Insect Zoo at the moment for further study. Some eggs obtained as illustrated.

ตั๊กแตนกิ่งไม้เฟื่องฟ้า หรือตั๊กแตนกิ่งไม้แขนแดง เป็นตั๊กแตนกิ่งไม้ที่พบและตั้งชื่อเป็นครั้งแรกจากประเทศไทย โดย ดร. สมชาย ธนสินชยะกุล เมื่อปี 2006 (พ.ศ. 2549) เพศเมีย 1 ตัวดังแสดงในภาพถูกพบโดยบังเอิญจากแม่ทา ลำพูนเมื่อ 13 พฤษภาคม 2556 ได้เลี้ยงศึกษาที่สวนสัตว์แมลงสยาม เชียงใหม่ โดยพบว่ากินใบฝรั่ง และโชคดีที่ตั๊กแตนเริ่มวางไข่แล้วหลายฟอง ทำให้สามารถจำแนกชนิดได้แน่นอน และทราบว่าพืชอาหารที่รายงานไว้ครั้งแรกคือใบเฟื่องฟ้า ตั๊กแตนกิ่งไม้ชนิดนี้มีลักษณะเด่นคือด้านในของโดนขาคู่กลางและขาคู่หลังมีสีแดงอมส้ม หนวดยาวกว่าทิเบียของขาคู่หน้า ผิวลำตัวหยาบมีจุดนูนขาวกระจาย

A Checklist of Common Edible Mushrooms in Thailand บัญชีรายชื่อเห็ดดังๆ ที่กินได้ในประเทศไทย (1/3)

(This is a tentative checklist with most common species known and some imported species)

Agaricus bisporus (J.E. Lange) Pilát, 1951 เห็ดแชมปิญอง เห็ดกระดุม เห็ดฝรั่ง 

Agrocybe cylindracea (DC 1815 : Fr.) Maire 1938
            เห็ดโคนญี่ปุ่น เห็ดยานางิ (Yanagi Mutsutake)

Amanita hemibapha javanica Corneret Bas  เห็ดระโงกเหลือง เห็ดไข่เหลือง
Amanita hemibapha hemibapha (Berk. Et Broome) เห็ดระโงกแดง

Amanita princeps Corner et Bas เห็ดระโงกขาว เห็ดไข่ห่านขาว

Astraeus hygrometricus (Pers.) Morgan
            เห็ดเผาะ เห็ดถอบ เห็ดหนัง (Barometer Earthstars)

Auricularia auricula-judae (Bull.) J.Schröt.. เห็ดหูหนู (Tree Ear, Wood Ear Fungus)

Boletus griseipurpureus Corner เห็ดเหม็ด เห็ดเสม็ด

Calocybe indica P&C เห็ดหิมะ เห็ดตีนแรดอินเดีย (Milky Mushroom)
Calvatia craniformis Coker et Couch เห็ดจาวมะพร้าว   
Cantharellus cibarius Fr เห็ดขมิ้น    
Coprinus comatus (O.F.Müll.) Pers., 1797 เห็ดหมึก (shaggy ink cap, lawyer’s wig)

Coprinus fimetarius (L.) ex Fr. เห็ดโคนน้อย เห็ดถั่ว

Flammulina velutipes (Curt:Fr.) Singer
            เห็ดเข็มทอง (Enokitake, Golden Mushroom, Winter Mushroom)

Ganoderma lucidum (Curtis) P. Karst  เห็ดหลินจือ (Lingzhi)

Grifola frondosa (Dick : Fr.) Gray  เห็ดไมตาเกะ (Maitake หรือ Hen of the Woods)  

Hericium erinaceus (Bull. ex Fr.) Pers.  
            เห็ดปุยฝ้าย หรือ เห็ดหัวลิง (Monkey Head, or Yamabushitake – Japanese)
_____________
I am not a mushroom expert and know not much in Microbiology, but mushroom collection and medical bemefit are interesting. Mycelia of some particular mushrooms are essential foods for some stag beetles grubs. More investigation is needed.
(to be cont.)

A Checklist of Common Edible Mushrooms in Thailand บัญชีรายชื่อเห็ดดังๆ ที่กินได้ในประเทศไทย (2/3)

(This is a tentative checklist with most common species known and some imported species)
Hypsizigus tessellatus  Syn. Hypsizygus marmoreus

            เห็ดชิเมจิขาว (White buna-shimeji)

           เห็ดโคนหลวง เห็ดซิเมจิ (Brown buna-shimeji, Hon-shimeji )      
Lactarius volemus Fr. เห็ดน้ำนม เห็ดมันปู

Lentinula edodes (Berk.) Pegler เห็ดหอม (Shiitake) mycelium

Lentinus giganteus Berk เห็ดโต่งฝน (Hed Tong Fhon) หรือเห็ดอรัญญิก

Lentinus polychrous Lev. เห็ดกระด้าง เห็ดขอน เห็ดบด เห็ดลม

Lentinus sajor-caju Fr. [Pleurotus sajor-caju has been misapplied] เห็ดตีนปลอก (White-rot Fungus)

Lentinus squarrosulus (Mont.) Singer เห็ดขอนขาว (Tropical White or Root Fungus)
Lopharia papyracea Jungh. เห็ดกระโดน เห็ดตีนตุ๊กแก 

Ophiocordyceps sinensis (Berk.) G.H.Sung et al.;
             Syn. Cordyceps sinensis (Berk.) Saec. เห็ดถั่งเช่า

Oudemansiella canarii  (Jungh.) Höhn เห็ดอูดิมาน เห็ดบราซิล (Gilled Mushroom, Porcelain Slimecap)

Pholiota nameko (T. Itô) S. Ito & S. Imai
            เห็ดนาเมโกะ (Nameko, Viscid Mushroom)

Phellinus igniarius  is probably a complex of species,
            with several “cryptic” (hidden) species เห็ดกระถินพิมาน

A Checklist of Common Edible Mushrooms in Thailand บัญชีรายชื่อเห็ดดังๆ ที่กินได้ในประเทศไทย (3/3)

Mushrooms in Thailand (cont.)
Pleurotus spp. (the second most important cultivated mushroom in terms of world production)

Pleurotus citrinopileatus Singer, 1943
            เห็ดนางรมสีทอง Golden Oyster Mushroom
Pleurotus cystidiosus (Jacq.) P. Kumm, 1871
            เห็ดเป๋าฮื้อ Abalone Mushroom

Pleurotus eous (Berk.) Sacc.  
            เห็ดภูฐาน เห็ดนางรมภูฐาน เห็ดนางฟ้าภูฐาน Bhutan Oyster Mushroom

Pleurotus eryngii (DC.) Gillet, 1874
            เห็ดนางรมหลวง เห็ดเออรินจิ  King Oyster Mushroom

Pleurotus flabellatus (Berk. & Broome) Sacc., 1887
            เห็ดนางนวล Pink Oyster Mushroom

Pleurotus giganteus (Berk.) Karunarathna & K.D. Hyde เห็ดถ้วยยักษ์ (Giant Cup Mushroom)
Pleurotus ostreatus (Jacq.ex.Fr) Kummer

           เห็ดนางรมขาว White Oyster Mushroom

            เห็ดนางรมสีเทา Grey or Winter Oyster Mushroom
            เห็ดนางรมดอย Blue Type Oyster Mushroom 

           เห็ดนางรมฮังการี Tree Oyster Mushroom

Pleurotus sajor-caju (Fr.) Singers
            เห็ดนางฟ้า Phoenic Oyster Mushroom
            เห็ดนางฟ้าอินเดีย Indian Indian Oyster Mushroom
Pleurotus tuberregium (Fr) Singer
            เห็ดนางรมหัว King Tuber Oyster Mushroom
Polyporus sacer Fr.  เห็ดนมเสือ   
Russula virescens (Schaeff.) Fr. เห็ดหล่ม เห็ดไคล   

Schizophyllum commune Fr., 1815
            เห็ดแครง  เห็ดตีนตุ๊กแก เห็ดมะม่วง หรือเห็ดยาง Common Schizophyllum Mushroom

Termitomyces fuliginosus, T. robustus
            เห็ดโคน (Termitomyces robustus)

Thaeogyroporus porentosus (berk. ET. Broome)
            เห็ดตับเต่า เห็ดห้า หรือเห็ดน้ำผึ้ง (Bolete)

Tremella fuciformis Berk. เห็ดหูหนูขาว (White Jelly Fungus)

Tricholoma crassum (Berk.) Sacc.
            เห็ดตีนแรด เห็ดตับเต่าขาว หรือ เห็ดจั่น (White Tricholoma)  

Volvariella volvacea (Bull. Ex Fr.) Sing เห็ดฟาง เห็ดบัว (Straw Mushroom) 

The Bamboo Borer, Omphisa fuscidentalis, moth photos for May 2013 หนอนไม้ไผ่ หรือหนอนรถด่วน หนอนผีเสื้อกลางคืน เดือนพฤษภาคม ๒๕๕๖

Omphisa fuscidentalis (Hampson, 1896)
(Family Crambidae- the former  Pyralidae: Order Lepidoptera)
The Bamboo Borer is a small moth  the same genus as that of sweet-potato borer, Omlhisa anastomosalis. The wingspan is about 40-45 mm, male slightly smaller than the female. The wings are orange-brown in color, with a black curved postdiscal band on both wings. The caterpillar itself is creamy white with a body length of 35-40 mm. The adult female lays a cluster of about 80-130 eggs near the base of a bamboo shoot regularly in August. The larvae hatch after 12 days boring an entrance hole at an internode of the bamboo. An exit hole for the mature moths to eventually emerge from will be made soon by the caterpillar. The larvae feed on the fresh inner pulp of the bamboo for about 45-60 days, then they migrate down to the internode containing the exit hole to pupate inside the bamboo generally take 30-60 days. The larvae are use as edible insects mostly by deep frying. Its taste is more or less the taste of fried shrimps. Because of high protein content of about 25 g in 100 g dry weight the same as some grasshoppers. Distribution in the bamboo forests in the north and the northern Thailand, also found in Laos, Myanmar and Yunnan of China.

หนอนไม้ไผ่ หรือหนอนรถด่วน เป็นหนอนผีเสื้อกลางคืนขนาดเล็ก สกุลเดียวกับผีเสื้อหนอนเจาะเถามันเทศ ในวงศ์ Crambidae (เดิมเคยรวมอยู่ในวงศ์หนอนกอ Pyralidae) ผีเสื้อตัวเต็มวัยมีปีกกว้าง 40-45 มิลลิเมตร เพศผู้มีขนาดเล็กกว่าเพศเมียเล็กน้อย ปีกมีสีน้ำตาลอมส้ม มีเส้นโค้งใกล้ขอบปีกในปีกทั้งสองคู่ ตัวหนอนมีสีขาวครีม มีขนาดความยาว 35049 มิลลิเมตร วงจรชีวิต ตัวเต็มวัยเพศเมียวางไข่เป็นกลุ่ม 80-130 ฟองที่โคนกอไม้ไผ่ มักอยู่ในช่วงฤดูฝนประมาณเดือนสิงหาคม ไข่ฟักเป็นตัวหนอนในเวลา 12 วัน หนอนจะเจาะเล็กๆ ที่ปล้องไม้ไผ่เข้าไปกัดกินเนื้อเยื่อไผ่อยู่ภายใน และจะเจาะรูไว้เตรียมสำหรับออกเมื่อเป็นตัวเต็มวัยด้วย หนอนเจาะรูผ่านปล้องขึ้นไปกินอยู่ภายในปล้องที่อยู่ด้านบนๆ ขึ้นไป ระยะหนอนประมาณ 45-60 วัน เมื่อหนอนใกล้จะเข้าดักแด้จะเคลื่อนย้ายตัวเองลงมาที่ปล้องล่างซึ่งมีรูออกที่ทำเตรียมไว้แล้ว เข้าดักแด้อยู่ภายใน ระยะดักแด้ประมาณ 30-60 วัน ดักแด้อาจจะอยู่ข้ามฤดูในช่วงที่สภาวะอากาศไม่เหมาะสมในฤดูหนาวได้ หนอนรถด่วนเป็นแมลงกินได้ชนิดหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมสูงมาก ปกติมักนำมาทอดกรอบ เนื่องจากหนอนมีโปรตีนสูง 25 กรัมใน 100 กรัมน้ำหนักแห้งไม่แพ้ตั๊กแตนหลายชนิด สำหรับคนที่เคยกินหนอนรถด่วนมาแล้วคงทราบว่าหนอนรถด่วนทอดกรอบมีรสชาติอร่อย กรอบมันอร่อยกว่างกุ้งฝอยทอดเสียอีก เขตแพร่กระจาย พบในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย นอกจากนี้ยังพบในลาว พม่าและยูนานของจีนด้วย
Source: Some photos taken from a poster session during Kaset Fair at Kasetsart University, Bangkok February 2003.

Thai Tasar Silkworm, Antheraea frithi pedunculata, moth photos for April 2013 ผีเสื้อไหมป่าทาซาร์ไทย ผีเสื้อกลางคืนของเดือนเมษายน ๒๕๕๖

Antheraea frithi pedunculata Bouvier, 1936
Thai Tasar Silkworm has different colors and markings depending upon the moth sex and size. Some are light brown color to various darker shades. The male is usually darker than the female. Wingspan is about 125-132 mm in male and 135-140 mm in female.  Thai subspecies peduculata is distributed in Thailand, Laos, Vietnam and Kampodia (Khao Soi Dao, Lampang, Mae Rim, Samoeng and Wiang Pa Pao). The larval foodplants include Terminalia (สมอ), Shorea (พะยอม), Quercus (โอ๊ค ก่อ) and Lagerstroemia (ตะแบก อินทนิล).

ผีเสื้อไหมป่าทาซาร์ไทย มีหลายสีแตกต่างกันขึ้นอยู่กับเพศและขนาด ปกติมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงน้ำต่าลเข้ม เพศผู้มักมีสีเข้มกว่าเพศเมีย ปีกในเพศผู้กว้าง 125-132 มิลลิเมตร เพศเมีย 135-140 มิลลิเมตร ชนิดย่อยที่พบในประเทศไทยมีสีจางกว่าที่พบในอินเดียและจีน เขตแพร่กระจายในไทย ลาว เวียดนามและกัมพูชา หนอนมีสีเขียวเคยเลี้ยงศึกษาด้วยใบตะแบกที่สวนสัตว์แมลงสยาม เชียงใหม่

Welcome students M. 1 from Varee School alomost 300 of them visited Siam Insect Zoo on 10 April 2013 ยินดีต้อนรับนักเรียนม. 1 เกือบ 200 จากโรงเรียนวารี เชียงใหม่ ที่มาดูแมลงที่สวนสัตว์แมลงสยาม

Long-striped Tiger Moth, Creatonotus gangis, Moth photos for March 2013 ผีเสื้อลายเสือแถบยาว ผีเสื้อกลางคืนของเดือนมีนาคม ๒๕๕๖

Creatonotus gangis (Linnaeus, 1763)
Arctiidae: Lepidoptera
Adult wingspand 40-41 mm. Fore-wing light brown with median broad stripe and subapical small triangular black patch. Hind-wing white with smoky black at borders. The caterpillars of this species are sometimes pests on corn, soybenas, rice and pormeganate. The caterpillars are brown and hairy, and have a median yellow stripe along the back. Distribution in Southeast Asia to Auistralia.
         ผีเสื้อลายเสือแถบยาว ตัวเต็มวัยมีปีกกว้าง 40-41 มิลลิเมตร ปีกคู่หน้าสีน้ำตาลอ่อน มีแถบสีดำกว้างค่อนข้างยาว และอีกแถบสั้นๆ ใกล้ปลายปีก ปีกคู่หลังมีสีขาวขุ่น ขอบปีกมีสีเขม่าดำ ตัวอ่อนมีสีน้ำตาลและมีขนมาก ด้านบนหลังมีแถบสีเหลืองพาดตรงกลางตามความยาว บางครั้งอาจจะเป็นศัตรูของข้าวโพด ถั่วเหลือง ข้าว และ ทับทิม  เขตแพร่กระจาย พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ลงไปถึงออสเตรเลีย